زبان آلمانی

زبان آلمانی متعلق به خانواده زبان های هند و اروپایی است. این گروه زبانی از ویژگی های صوتی آن مشخص می شود. تفاوت در آواشناسی این زبان را از دیگر زبان ها متمایز می کند. در حدود 15 زبان آلمانی وجود دارد. پانصد میلیون نفر در سراسر جهان به عنوان زبان مادری خود با این زبان ها صحبت می کنند. تعیین تعداد دقیق این زبان ها دشوار است. اغلب معلوم نیست که آیا زبان آلمانی زبان های مستقلی هستند، یا این که تنها لهجه هستند. برجسته ترین زبان در گروه آلمانی، زبان انگلیسی است. این زبان دارای 350 میلیون گوینده بومی در سراسر جهان است. پس از آن زبان آلمانی و هلندی است. زبان های آلمانی به گروه های مختلف تقسیم شده اند. زبان های آلمانی شمالی، آلمانی غربی، و آلمانی شرقی. زبان های آلمانی شمالی، زبان های اسکاندیناوی هستند.

انگلیسی، آلمانی و هلندی زبان های آلمانی غربی هستند. تمم زبان های آلمانی شرقی منقرض شده اند. زبان انگلیسی قدیم، برای مثال، متعلق به این گروه بوده است. استعمار زبان های آلمانی را در سراسر جهان پخش کرد. در نتیجه، هلندی در جزایر کارائیب و در آفریقای جنوبی قابل فهم است. همه زبان های آلمانی از یک ریشه مشترک مشتق شده اند. این که آیا یک زبان اولیّه واحد وجود داشته است یا خیر روشن نیست. علاوه بر آن، تنها چند متن قدیمی آلمانی وجود دارد. بر خلاف زبان های رومنس، تقریبا به ندرت منبعی وجود دارد. در نتیجه پژوهش در باره زبان های آلمانی دشوارتر است. تقریبا اطلاعات نسبتا کمی در مورد فرهنگ مردم ژرمن، یا توتن ها نیز بدست آمده است. مردم توتن با هم متّحد نشدند. در نتیجه هیچ هویت مشترکی نداشتند. روی این اصل، علم باید به منابع دیگر متّکی باشد. بدون مراجعه به یونانیان و رومنسان، ما فقط اطلاعات اندکی در مورد توتن ها داریم!