الفبا

ما می توانیم با زبان با همدیگر ارتباط برقرار کنیم. ما می توانیم به دیگران آنچه را که فکر یا احساس می کنیم را بگوییم. نوشتن هم این کار را انجام می دهد. اکثر زبان ها دارای یک شکل نوشتن، یا نوشته هستند. یک نوشته از نشانه ها تشکیل شده است. این نشانه ها می توانند متنوع باشند. بیشتر نوشته ها از حروف تشکیل شده اند. این حروف الفبا را تشکیل می دهند. یک الفبا مجموعه سازمان یافته از نمادهای ترسیمی است. این نشانه ها بر اساس قواعد خاصی به هم می پیوندند و کلمات را تشکیل دهند. هر یک از این نشانه ها دارای یک تلفّظ ثابت هستند. اصطلاح "الفبا" از زبان یونانی آمده است. در این زبان، دو حرف اول "آلفا" و "بتا" نامیده می شوند.

الفباهای بسیارمختلفی در طول تاریخ وجود داشته است. بشراز بیش از 3،000 سال پیش از نشانه ها استفاده می کرده است. در ابتدا، نشانه ها نمادهای جادویی بودند. تنها تعداد کمی از مردم معنی آنها را می دانستند. بعدها، نشانه ها، ماهیّت نمادین خود را از دست دادند. امروز، حروف هیچ معنی ندارند. آنها زمانی که با حروف دیگر ترکیب شوند معنی پیدا می کنند. نشانه ها مانند آنچه در زبان چینی وجود دارد به نحو دیگری عمل می کنند. آنها شبیه به تصویر هستند و اغلب چیزی را که منظور آنهاست را نشان می دهند. وقتی که ما می نویسیم، ما افکار خود را رمز گزاری می کنیم. ما از نشانه ها برای ضبط دانش خود استفاده می کنیم. مغز ما چگونگی رمزگشایی الفبا را آموخته است. نشانه ها تبدیل به واژه ها، و واژه ها تبدیل به فکر می شوند. به این ترتیب، یک نوشته می تواند برای هزاران سال باقی بماند. و هنوز هم قابل فهم باشد ...