زبان و ریاضی

تفکر و بیان همنشین همدیگرند. و بر همدیگر اثر دارند. ساختارهای زبانی ساختارهای فکری ما را تحت تأثیر قرار می دهند. برای مثال، در برخی از زبانها، کلمات برای اعداد وجود ندارد. گویندهان مفهوم اعداد را درک نمی کنند. ریاضی و زبان نیز در برخی از موارد همتای همدیگرند. ساختارهای دستوری و ریاضی اغلب مشابه هستند. برخی از پژوهشگران بر این باورند که آنها به صورت یکسان پردازش می شوند. آنها بر این باورند که مرکز گفتار مرکز ریاضی نیز هست. و می تواند به مغز در انجام محاسبات کمک کند. امّا، مطالعات اخیر به یک نتیجه دیگر رسیده است. این مطالعات نشان می دهد که مغز ما ریاضی را بدون گفتار پردازش می کند. پژوهشگران بر روی سه مرد بررسی کرده اند.

مغز این افراد تحت آزمایش مجروح شده بود. در نتیجه، مرکز گفتار آنها نیز صدمه دیده بود. این مردان مشکل بزرگی در صحبت کردن داشتند. آنها دیگر نمی توانستند جملات ساده ای را هم بسازند. آنها کلمات را نیز نمی توانستند درک کنند. پس از انجام تست گفتاری می بایست مسائل ریاضی را نیز حل کنند. تعداد کمی از این معماهای ریاضی بسیار پیچیده بودند. امّا، افراد تحت آزمایش توانستند آنها را حل کنند! نتایج این مطالعه بسیار جالب است. آنها نشان می دهند که ریاضی و کلمات به هم مربوط نیستند. این امکان وجود دارد که زبان و ریاضی دارای یک اساس باشند. و هر دو در یک مرکز پردازش می شوند. اما ریاضی لازم نیست که ابتدا به کلمات تبدیل شود. شاید زبان و ریاضی با همدیگر کار می کنند ... و هنگامی که کار مغز به پایان رسید، آنها به طور جداگانه وجود دارند.