آموختن جوانان با سالمندان متفاوت است

کودکان زبان را نسبتا سریع می آموزند. این کار معمولا برای بزرگسالان بیشتر طول می کشد. اما کودکان بهتر از بزرگسالان نمی آموزند. تنها به طور متفاوت می آموزند. هنگام یادگیری زبان، مغز کارهای بسیار زیادی را انجام می دهد. باید چندین کار را به طور همزمان انجام دهد. هنگامی که یک شخص در حال یادگیری زبان است، تنها فکر کردن در باره آن کافی نیست. او همچنین باید نحوه ادای کلمات جدید را هم بیاموزد. به همین دلیل، اندامهای گویایی باید حرکات جدید را یاد بگیرند. مغز نیز باید واکنش نشان دادن به شرایط جدید را باید بگیرد. این یک چالش برای برقراری ارتباط در یک زبان خارجی است. امّا، بزرگسالان در هر دوره از زندگی خود زبان را به صورت های مختلف می آموزند. در20 یا 30 سالگی، مردم هنوز روال یادگیری قبلی را دارند.

از وقت مدرسه و تحصیل چندان نگذشته است. بنابراین، مغز آنها به خوبی آموزش دیده است. در نتیجه می تواند زبانهای خارجی را در سطح بسیار بالا یاد بگیرد. افراد بین سنین 40 و 50 قبلا مطالب زیادی را آموخته اند. مغز از این تجربیات استفاده می کند. می تواند مطالب جدید را با اطلاعات قدیم به خوبی ترکیب کند. در این سن و سال مطالبی را که با آن آشنائی دارد را به خوبی یاد می گیرد. یعنی، برای مثال، زبانهائی که مشابه آن را در گذشته آموخته است. در 60 یا 70 سالگی، مردم معمولا وقت زیادی دارند. آنها اغلب می توانند تمرین کنند. این امر خصوصا در مورد زبان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. برای مثال، افراد مسن تر نوشتن به زبان را بخصوص به خوبی یاد می گیرند. هر کس می تواند در هر سنی با موفقیّت یاد بگیرد. مغز هنوز پس از بلوغ هم می تواند سلول های عصبی جدید بسازد. و از این کار استفاده می کند ...