فارسی » هندی   ‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬


‫36 [سی و شش]‬

‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬

-

+ ३६ [छ्त्तीस]36 [chhttees]

+ सार्वजनिक परिवहनsaarvajanik parivahan

برای دیدن متن کلیک کنید   
فارسیहिन्दी
‫ایستگاه اتوبوس کجاست؟‬ बस क--- र---- ह-?
b-- k----- r------ h--?
+
‫کدام اتوبوس به مرکز شهر می‌رود؟‬ कौ- स- ब- श-- ज--- ह-?
k--- s-- b-- s----- j----- h--?
+
‫کدام خط (چه اتوبوسی) باید سوار شوم؟‬ मु-- क-- स- ब- ल--- च----?
m---- k--- s-- b-- l---- c------?
+
   
‫باید اتوبوس عوض کنم؟‬ क्-- म--- ब---- प-----?
k-- m---- b------- p-----?
+
‫کجا باید اتوبوس را عوض کنم؟‬ मु-- क--- ब---- प-----?
m---- k----- b------- p-----?
+
‫قیمت یک بلیط چند است؟‬ टि-- क---- क- ह-?
t---- k----- k- h--?
+
   
‫تا مرکز شهر چند ایستگاه است؟‬ शह- त- ब- क---- ब-- र---- ह-?
s----- t-- b-- k----- b--- r------ h--?
+
‫شما باید اینجا پیاده شوید.‬ आप-- य--- उ---- च----
a----- y----- u------ c-----e
+
‫شما باید از قسمت عقب ماشین پیاده شوید.‬ आप-- प--- उ---- च----
a----- p------ u------ c-----e
+
   
‫متروی (زیرمینی) بعدی 5 دقیقه دیگر می‌آید.‬ अग-- म----- ५ म--- म-- आ---
a----- m---- 5 m---- m--- a----e
+
‫تراموای بعدی 10 دقیقه دیگر می‌آید.‬ अग-- ट---- १- म--- म-- आ---
a----- t---- 10 m---- m--- a----e
+
‫اتوبوس بعدی 15 دقیقه دیگر می‌آید.‬ अग-- ब- १- म--- म-- आ---
a----- b-- 15 m---- m--- a----e
+
   
‫آخرین مترو (زیرزمینی) کی حرکت می‌کند؟‬ आख-- म----- क- ह-?
a------- m---- k-- h--?
+
‫آخرین تراموا کی حرکت می‌کند؟‬ आख-- ट---- क- ह-?
a------- t---- k-- h--?
+
‫آخرین اتوبوس کی حرکت می‌کند؟‬ आख-- ब- क- ह-?
a------- b-- k-- h--?
+
   
‫شما بلیط دارید؟‬ क्-- आ--- प-- ट--- ह-?
k-- a----- p--- t---- h--?
+
‫بلیط؟ نه ندارم.‬ टि--? ज- न---- म--- प-- न--- ह-
t----? j-- n----- m--- p--- n---- h-i
+
‫پس باید جریمه بپردازید.‬ फि- आ--- ज------- भ--- ह---
p--- a----- j------- b------ h--a
+
   

‫تکامل زبان‬

‫این که چرا ما با یکدیگر صحبت می کنیم، روشن است.‬ ‫ما می خواهیم افکار خود را با همدیگر مبادله و یکدیگر را درک کنیم.‬ ‫از طرف دیگر، این که دقیقا زبان چگونه شکل گرفته است، کمتر روشن است.‬ ‫تئوری های مختلفی در این مورد وجود دارد.‬ ‫آنچه مسلم است این است که زبان یک پدیده بسیار قدیمی است.‬ ‫وجود برخی ویژگی های فیزیکی برای صحبت کردن لازم بود.‬ ‫این خصوصیات برای ایجاد صدا لازم بود.‬ ‫انسان های ماقبل نئاندرتال توانایی به کار بردن صدای خود را داشتند.‬ ‫یعنی، آنها تفاوت خود را با حیوانات تمیز می دادند.‬ ‫بعلاوه، داشتن یک صدای بلند، و محکم برای دفاع مهم بود.‬ ‫و فرد می تواند با آن دشمن را تهدید کند یا بترساند.‬ ‫در آن زمان، تازه ابزار ساخته شده بود، و آتش هم کشف شده بود.‬ ‫این دانش به نحوی می بایست به دیگران منتقل شود.‬

‫گفتار نیز در شکار گروهی مهم بود.‬ ‫از 2 میلیون سال پیش به بعد تفاهم ساده ای میان مردم وجود داشت.‬ ‫اولین عناصر زبانی علامت و اشاره بود.‬ ‫اما مردم می خواستند در تاریکی هم با همدیگر ارتباط داشته باشند.‬ ‫از این مهم تر، آنها به صحبت کردن بدون نگاه کردن به یکدیگر نیز نیاز داشتند.‬ ‫بنابراین، صوت بوجود آمد، و جای اشاره را گرفت.‬ ‫زبان به معنای امروزی آن حداقل 50،000 سال قدمت دارد.‬ ‫هنگامی که انسان هوشمند آفریقا را ترک کرد، زبان خود را در سراسر جهان پخش کرد.‬ ‫زبان ها در مناطق مختلف از همدیگر جدا شدند.‬ ‫یعنی، خانواده های زبان های مختلف به وجود آمدند.‬ ‫امّا، این زبان ها فقط دارای اصول و مبانی سیستم های زبان بودند.‬ ‫اوّلین زبان ها به اندازه زبان های امروز پیچیده نبودند.‬ ‫سپس آنها از طریق دستور زبان، آواشناسی و معناشناسی تکامل یافتند.‬ ‫می توان گفت که زبان های مختلف، راه حل های مختلف دارند.‬ ‫اما مشکل همیشه همان است: چگونه می توانم آنچه را فکر می کنم نشان دهم؟‬