Phrasebook

en Past tense of modal verbs 1   »   th อดีตกาล ของกริยาช่วย 1

87 [eighty-seven]

Past tense of modal verbs 1

Past tense of modal verbs 1

87 [แปดสิบเจ็ด]

bhæ̀t-sìp-jèt

อดีตกาล ของกริยาช่วย 1

[à-dèet-gan-kǎwng-grì-ya-chûay]

Choose how you want to see the translation:   
English (UK) Thai Play More
We had to water the flowers. เ---้--รดน---อ---้ เราต-องรดน--ดอกไม- เ-า-้-ง-ด-้-ด-ก-ม- ------------------ เราต้องรดน้ำดอกไม้ 0
r-----âwng-ro------m-d-̀-k----i rao-dha-wng-ro-t-na-m-da-wk-ma-i r-o-d-a-w-g-r-́---a-m-d-̀-k-m-́- -------------------------------- rao-dhâwng-rót-nám-dàwk-mái
We had to clean the apartment. เ---้--ทำค-า--ะ-า-อพาทเม---์ เราต-องท-ความสะอาดอพาทเม-นท- เ-า-้-ง-ำ-ว-ม-ะ-า-อ-า-เ-้-ท- ---------------------------- เราต้องทำความสะอาดอพาทเม้นท์ 0
r-o---â-n--t---k-am--à-a-daw-p-̂--mén rao-dha-wng-tam-kwam-sa--a-daw-pa-t-me-n r-o-d-a-w-g-t-m-k-a---a-----a---a-t-m-́- ---------------------------------------- rao-dhâwng-tam-kwam-sà-a-daw-pât-mén
We had to wash the dishes. เรา---------าน เราต-องล-างจาน เ-า-้-ง-้-ง-า- -------------- เราต้องล้างจาน 0
r----h-̂w-g--á-g---n rao-dha-wng-la-ng-jan r-o-d-a-w-g-l-́-g-j-n --------------------- rao-dhâwng-láng-jan
Did you have to pay the bill? พวก-ธอ---------ิ--้วยห-ื-เ-ล่-? พวกเธอต-องจ-ายบ-ลด-วยหร-อเปล-า? พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-บ-ล-้-ย-ร-อ-ป-่-? ------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายบิลด้วยหรือเปล่า? 0
p-̂a--t-r̶-----wn--------i---û-y---̌u-bh-ào pu-ak-tur--dha-wng-ja-i-bin-du-ay-re-u-bhla-o p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-b-n-d-̂-y-r-̌---h-a-o --------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-bin-dûay-rěu-bhlào
Did you have to pay an entrance fee? พวกเธอต--ง----ค--ผ่าน-----ด----รือเ--่า? พวกเธอต-องจ-ายค-าผ-านประต-ด-วยหร-อเปล-า? พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-ค-า-่-น-ร-ต-ด-ว-ห-ื-เ-ล-า- ---------------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายค่าผ่านประตูด้วยหรือเปล่า? 0
p-̂-k-t-r-----̂wng-jà--kâ-p--n-b-ra-----o-du-ay----u--h-a-o pu-ak-tur--dha-wng-ja-i-ka--pa-n-bhra--dhoo-du-ay-re-u-bhla-o p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-k-̂-p-̀---h-a---h-o-d-̂-y-r-̌---h-a-o ------------------------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-kâ-pàn-bhrà-dhoo-dûay-rěu-bhlào
Did you have to pay a fine? พ-ก-ธอต-อ-จ่า---า-ร--ด-วย--ื-เปล่-? พวกเธอต-องจ-ายค-าปร-บด-วยหร-อเปล-า? พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-ค-า-ร-บ-้-ย-ร-อ-ป-่-? ----------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายค่าปรับด้วยหรือเปล่า? 0
pû-k---r---h-̂-----a-i-ka-p--áp-d-̂-y-re-u--hlào pu-ak-tur--dha-wng-ja-i-ka-p-ra-p-du-ay-re-u-bhla-o p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-k-̂---a-p-d-̂-y-r-̌---h-a-o --------------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-kâp-ráp-dûay-rěu-bhlào
Who had to say goodbye? ใ-ร-้องลา----ั-? ใครต-องลาจากก-น? ใ-ร-้-ง-า-า-ก-น- ---------------- ใครต้องลาจากกัน? 0
k----dhâwn--la-j------n krai-dha-wng-la-ja-k-gan k-a---h-̂-n---a-j-̀---a- ------------------------ krai-dhâwng-la-jàk-gan
Who had to go home early? ใค--้--ก-ั--้า----น? ใครต-องกล-บบ-านก-อน? ใ-ร-้-ง-ล-บ-้-น-่-น- -------------------- ใครต้องกลับบ้านก่อน? 0
k-a-----̂wng--làp-bân-g-̀wn krai-dha-wng-gla-p-ba-n-ga-wn k-a---h-̂-n---l-̀---a-n-g-̀-n ----------------------------- krai-dhâwng-glàp-bân-gàwn
Who had to take the train? ใ---้อง-ั-งรถ--? ใครต-องน--งรถไฟ? ใ-ร-้-ง-ั-ง-ถ-ฟ- ---------------- ใครต้องนั่งรถไฟ? 0
k-ai---âw-g-n-----r--t-fai krai-dha-wng-na-ng-ro-t-fai k-a---h-̂-n---a-n---o-t-f-i --------------------------- krai-dhâwng-nâng-rót-fai
We did not want to stay long. เ---ม---าก------น เราไม-อยากอย--นาน เ-า-ม-อ-า-อ-ู-น-น ----------------- เราไม่อยากอยู่นาน 0
rao--a------y-̂-----yo-o-n-n rao-ma-i-a--ya-k-a--yo-o-nan r-o-m-̂---̀-y-̂---̀-y-̂---a- ---------------------------- rao-mâi-à-yâk-à-yôo-nan
We did not want to drink anything. เ--ไ-่อย-ก-ื-มอ--ร เราไม-อยากด--มอะไร เ-า-ม-อ-า-ด-่-อ-ไ- ------------------ เราไม่อยากดื่มอะไร 0
ra--mâi-a--yâk-d---m-à--ai rao-ma-i-a--ya-k-de-um-a--rai r-o-m-̂---̀-y-̂---e-u---̀-r-i ----------------------------- rao-mâi-à-yâk-dèum-à-rai
We did not want to disturb you. เร-ไ-่--าก--ก-น เราไม-อยากรบกวน เ-า-ม-อ-า-ร-ก-น --------------- เราไม่อยากรบกวน 0
rao-m-̂---̀--a---r-́--g--n rao-ma-i-a--ya-k-ro-p-guan r-o-m-̂---̀-y-̂---o-p-g-a- -------------------------- rao-mâi-à-yâk-róp-guan
I just wanted to make a call. ตอน---น ผ- - -ิฉัน -ค-อยาก-ทร-ัพท์ ตอนน--น ผม / ด-ฉ-น แค-อยากโทรศ-พท- ต-น-ั-น ผ- / ด-ฉ-น แ-่-ย-ก-ท-ศ-พ-์ ---------------------------------- ตอนนั้น ผม / ดิฉัน แค่อยากโทรศัพท์ 0
dto---án pŏ- ---ì-c-ă--· k-e---a- ----r---àp dton-nán pŏm / dì-chăn · kâe yàak toh-rá-sàp d-o---á- p-m / d---h-n · k-e y-a- t-h-r---à- -------------------------------------------- dton-nán pŏm / dì-chăn · kâe yàak toh-rá-sàp
I just wanted to call a taxi. ผ- -----ัน แค---องก------กแ---ซ-่ ผม / ด-ฉ-น แค-ต-องการเร-ยกแท-กซ-- ผ- / ด-ฉ-น แ-่-้-ง-า-เ-ี-ก-ท-ก-ี- --------------------------------- ผม / ดิฉัน แค่ต้องการเรียกแท็กซี่ 0
pǒm---̀---a-----̂-dh--w-----n---̂a--t----s--e po-m-di--cha-n-kæ--dha-wng-gan-ri-ak-tæ-k-se-e p-̌---i---h-̌---æ---h-̂-n---a---i-a---æ-k-s-̂- ---------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kæ̂-dhâwng-gan-rîak-tǽk-sêe
Actually I wanted to drive home. ที-จร----ม------ั----า-ข--รถก-ั-บ--น ท--จร-ง ผม / ด-ฉ-น อยากข-บรถกล-บบ-าน ท-่-ร-ง ผ- / ด-ฉ-น อ-า-ข-บ-ถ-ล-บ-้-น ------------------------------------ ที่จริง ผม / ดิฉัน อยากขับรถกลับบ้าน 0
t-̂---rin---ǒm---̀-cha-n----y-̂k-ka------t-gl-------n te-et-ring-po-m-di--cha-n-a--ya-k-ka-p-ro-t-gla-p-ba-n t-̂-t-r-n---o-m-d-̀-c-a-n-a---a-k-k-̀---o-t-g-a-p-b-̂- ------------------------------------------------------ têet-ring-pǒm-dì-chǎn-à-yâk-kàp-rót-glàp-bân
I thought you wanted to call your wife. ผม-/ -ิ--------่า---ณ--ากโท--ห--รรย-ข---ุณ ผม / ด-ฉ-น ค-ดว-า ค-ณอยากโทร.หาภรรยาของค-ณ ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ-ย-ก-ท-.-า-ร-ย-ข-ง-ุ- ------------------------------------------ ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณอยากโทร.หาภรรยาของคุณ 0
p--m-d------̌--k-́t-w-----on--̀-y-̂k--o--ha--------ya-k--n--k--n po-m-di--cha-n-ki-t-wa--koon-a--ya-k-ton-ha-p-rawn-ya-k-ong-koon p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---o---a-p-r-w---a-k-o-g-k-o- ---------------------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-ton-hàp-rawn-yâk-ong-koon
I thought you wanted to call information. ผ- ----ฉั- -ิ-ว-า --ณ-อยาก-ทรสอ---มข้อ-ูล ผม / ด-ฉ-น ค-ดว-า ค-ณ อยากโทรสอบถามข-อม-ล ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ อ-า-โ-ร-อ-ถ-ม-้-ม-ล ----------------------------------------- ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณ อยากโทรสอบถามข้อมูล 0
pǒm---̀--h--n-kí-------o----̀-y-----o----̀wp-t--m-k--w-mo-n po-m-di--cha-n-ki-t-wa--koon-a--ya-k-ton-sa-wp-ta-m-ka-w-moon p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---o---a-w---a-m-k-̂---o-n ------------------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-ton-sàwp-tǎm-kâw-moon
I thought you wanted to order a pizza. ผ- --ดิฉ-น--ิ-ว่า -ุณ-อ--กสั---ิ-ซ่า ผม / ด-ฉ-น ค-ดว-า ค-ณ อยากส--งพ-ซซ-า ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ อ-า-ส-่-พ-ซ-่- ------------------------------------ ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณ อยากสั่งพิซซ่า 0
p-̌m-dì----̌---i----a---oon----y-̂k----n--p-́--sâ po-m-di--cha-n-ki-t-wa--koon-a--ya-k-sa-ng-pi-s-sa- p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---a-n---i-s-s-̂ --------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-sàng-pís-sâ

Big letters, big feelings

Advertising uses a lot of pictures. Pictures awaken our particular interests. We look at them longer and more intently than letters. As a result, we remember advertisements with pictures better. Pictures also produce strong emotional reactions. The brain recognizes pictures very quickly. It knows immediately what can be seen in the picture. Letters function differently than pictures. They are abstract characters. Therefore, our brain reacts slower to letters. First, it must understand the meaning of the word. One might say the characters must be translated by the language part of the brain. But emotions can be produced using letters too. The text just needs to be very large. Studies show that big letters have a big effect as well. Large letters aren't just more noticeable than small letters. They also produce a stronger emotional reaction. This is true for positive as well as negative feelings. The size of things has always been important to mankind. Man must react quickly to danger. And when something is large, it's usually already quite close! So it's understandable that large pictures cause strong reactions. Less clear is how we react to large letters. Letters aren't actually a signal for the brain. Despite this, it shows greater activity when it sees large letters. This result is very interesting to scientists. It shows how important letters have become for us. Our brain has somehow learned how to react to writing…