Размоўнік

be Праца   »   et Töö

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [viiskümmend viis]

Töö

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Эстонская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? Mi- o- t--- e-------? Mis on teie elukutse? 0
Мой муж па прафесіі доктар. Mu m--- o- a---. Mu mees on arst. 0
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Ma t----- p---- k----- m-------------. Ma töötan poole kohaga meditsiiniõena. 0
Хутка мы выйдзем на пенсію. Va---- s---- m- p--------. Varsti saame me pensionit. 0
Але падаткі высокія. Ku-- m----- o- k-----. Kuid maksud on kõrged. 0
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. Ja t---------------- o- k- k----. Ja tervisekindlustus on ka kõrge. 0
Кім ты хочаш стаць? Ke----- s- s---- t----? Kelleks sa saada tahad? 0
Я жадаю стаць інжынерам. Ma t---- i--------- s----. Ma tahan inseneriks saada. 0
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Ma t---- ü-------- õ-----. Ma tahan ülikoolis õppida. 0
Я практыкант. Ma o--- p---------. Ma olen praktikant. 0
Я зарабляю няшмат. Ma e- t---- p----. Ma ei teeni palju. 0
Я праходжу практыку за мяжой. Ma t--- p-------- v--------. Ma teen praktikat välismaal. 0
Гэта мой начальнік. Se- o- m--- ü-----. See on minu ülemus. 0
У мяне прыемныя калегі. Mu- o- m-------- k--------. Mul on meeldivad kolleegid. 0
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. Lõ--- a--- k---- m- a---- s------. Lõuna ajal käime me alati sööklas. 0
Я шукаю месца працы. Ma o---- t-------. Ma otsin töökohta. 0
Я ўжо год беспрацоўны. Ma o--- j--- a---- o---- t----. Ma olen juba aasta olnud töötu. 0
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. Se---- r----- o- l---- p---- t------. Selles riigis on liiga palju töötuid. 0

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?