Размоўнік

be Праца   »   bg Работа

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [петдесет и пет]

55 [petdeset i pet]

Работа

[Rabota]

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Балгарская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? Ка--- / к---- с-- п- п-------? Какъв / каква сте по професия? 0
Ka--- / k---- s-- p- p--------?Kakyv / kakva ste po profesiya?
Мой муж па прафесіі доктар. Мъ--- м- е л---- п- п-------. Мъжът ми е лекар по професия. 0
My---- m- y- l---- p- p--------.Myzhyt mi ye lekar po profesiya.
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Аз р----- н- п------ д-- к--- м--------- с-----. Аз работя на половин ден като медицинска сестра. 0
Az r------ n- p------ d-- k--- m---------- s-----.Az rabotya na polovin den kato meditsinska sestra.
Хутка мы выйдзем на пенсію. Ск--- щ- п--------- п-----. Скоро ще получаваме пенсия. 0
Sk--- s---- p---------- p------.Skoro shche poluchavame pensiya.
Але падаткі высокія. А д------- с- в-----. А данъците са високи. 0
A d-------- s- v-----.A danytsite sa visoki.
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. И з-------- о--------- е в-----. И здравната осигуровка е висока. 0
I z-------- o--------- y- v-----.I zdravnata osigurovka ye visoka.
Кім ты хочаш стаць? Ка--- / к---- и---- д- с-----? Какъв / каква искаш да станеш? 0
Ka--- / k---- i----- d- s------?Kakyv / kakva iskash da stanesh?
Я жадаю стаць інжынерам. Би- и---- / и----- д- с---- и------. Бих искал / искала да стана инженер. 0
Bi-- i---- / i----- d- s---- i-------.Bikh iskal / iskala da stana inzhener.
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Ис--- д- с------ в у-----------. Искам да следвам в университета. 0
Is--- d- s------ v u-----------.Iskam da sledvam v universiteta.
Я практыкант. Аз с-- п---------. Аз съм практикант. 0
Az s-- p---------.Az sym praktikant.
Я зарабляю няшмат. Аз н- п----- м----. Аз не печеля много. 0
Az n- p------- m----.Az ne pechelya mnogo.
Я праходжу практыку за мяжой. Аз с-- н- п------- в ч------. Аз съм на практика в чужбина. 0
Az s-- n- p------- v c--------.Az sym na praktika v chuzhbina.
Гэта мой начальнік. То-- е м--- ш--. Това е моят шеф. 0
To-- y- m---- s---.Tova ye moyat shef.
У мяне прыемныя калегі. Аз и--- п------ к-----. Аз имам приятни колеги. 0
Az i--- p------- k-----.Az imam priyatni kolegi.
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. На о--- в----- х---- в с----. На обяд винаги ходим в стола. 0
Na o---- v----- k----- v s----.Na obyad vinagi khodim v stola.
Я шукаю месца працы. Аз с- т---- р------ м----. Аз си търся работно място. 0
Az s- t----- r------ m-----.Az si tyrsya rabotno myasto.
Я ўжо год беспрацоўны. Ве-- е--- г----- с-- б---------. Вече една година съм безработен. 0
Ve--- y---- g----- s-- b---------.Veche yedna godina sym bezraboten.
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. В т--- с----- и-- м---- б---------. В тази страна има много безработни. 0
V t--- s----- i-- m---- b---------.V tazi strana ima mnogo bezrabotni.

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?