Размоўнік

be Праца   »   sl Na delu

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [petinpetdeset]

Na delu

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Славенская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? S č-- s- p------- u--------? S čim se poklicno ukvarjate? 0
Мой муж па прафесіі доктар. Mo- m-- j- p- p------ z-------. Moj mož je po poklicu zdravnik. 0
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Ja- d---- k-- m--------- s----- s p--------- d------- č----. Jaz delam kot medicinska sestra s polovičnim delovnim časom. 0
Хутка мы выйдзем на пенсію. Km--- b--- š-- v p----. Kmalu bova šla v pokoj. 0
Але падаткі высокія. Am--- d---- s- v-----. Ampak davki so visoki. 0
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. In z---------- z---------- j- d----. In zdravstveno zavarovanje je drago. 0
Кім ты хочаш стаць? Ka- b- r--(a) n---- p-----(a)? Kaj bi rad(a) nekoč postal(a)? 0
Я жадаю стаць інжынерам. Ra-(a) b- p-----(a) i------. Rad(a) bi postal(a) inženir. 0
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Ho--- š-------- n- u-------. Hočem študirati na univerzi. 0
Я практыкант. Se- p---------. Sem pripravnik. 0
Я зарабляю няшмат. Ne z------- v-----. Ne zaslužim veliko. 0
Я праходжу практыку за мяжой. Op------- p------------ v t-----. Opravljam pripravništvo v tujini. 0
Гэта мой начальнік. To j- m-- š--. To je moj šef. 0
У мяне прыемныя калегі. Im-- p------- k-----. Imam prijetne kolege. 0
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. Op----- g---- v---- v m----. Opoldne gremo vedno v menzo. 0
Я шукаю месца працы. Iš--- s-----. Iščem službo. 0
Я ўжо год беспрацоўны. En- l--- s-- ž- b---------(a). Eno leto sem že brezposeln(a). 0
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. V t-- d----- j- p----- b-----------. V tej deželi je preveč brezposelnih. 0

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?