Размоўнік

be Праца   »   kk Working

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [елу бес]

55 [elw bes]

Working

[Jumıs istew]

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Казахская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? Ма---------- н-? Мамандығыңыз не? 0
Ma---------- n-?Mamandığıñız ne?
Мой муж па прафесіі доктар. Кү-------- м-------- - д------. Күйеуімнің мамандығы - дәрігер. 0
Kü-------- m-------- - d------.Küyewimniñ mamandığı - däriger.
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Ме- ж---- к-- м------ б---- і-------. Мен жарты күн медбике болып істеймін. 0
Me- j---- k-- m------ b---- i-------.Men jartı kün medbïke bolıp isteymin.
Хутка мы выйдзем на пенсію. Жа----- з-------- а-----. Жақында зейнетақы аламыз. 0
Ja----- z-------- a-----.Jaqında zeynetaqı alamız.
Але падаткі высокія. Бі--- с---- м------ ж-----. Бірақ салық мөлшері жоғары. 0
Bi--- s---- m------ j-----.Biraq salıq mölşeri joğarı.
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. Ме--------- с--------- д- қ-----. Медициналық сақтандыру да қымбат. 0
Me--------- s--------- d- q-----.Medïcïnalıq saqtandırw da qımbat.
Кім ты хочаш стаць? Се--- к-- б----- к-----? Сенің кім болғың келеді? 0
Se--- k-- b----- k-----?Seniñ kim bolğıñ keledi?
Я жадаю стаць інжынерам. Ме- и------ б----- к-----. Мен инженер болғым келеді. 0
Me- ï------ b----- k-----.Men ïnjener bolğım keledi.
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Ме- у------------ о----- к-----. Мен университетте оқығым келеді. 0
Me- w------------ o----- k-----.Men wnïversïtette oqığım keledi.
Я практыкант. Ме- т---------- ө-------. Мен тәжірибеден өтушімін. 0
Me- t---------- ö-------.Men täjirïbeden ötwşimin.
Я зарабляю няшмат. Ме--- т------ к-- е---. Менің табысым көп емес. 0
Me--- t------ k-- e---.Meniñ tabısım köp emes.
Я праходжу практыку за мяжой. Ме- ш------ т---------- ө--- ж-----. Мен шетелде тәжірибеден өтіп жүрмін. 0
Me- ş------ t---------- ö--- j-----.Men şetelde täjirïbeden ötip jürmin.
Гэта мой начальнік. Бұ- м---- б-------. Бұл менің бастығым. 0
Bu- m---- b-------.Bul meniñ bastığım.
У мяне прыемныя калегі. Ме--- ә----------- ж----. Менің әріптестерім жақсы. 0
Me--- ä----------- j----.Meniñ äriptesterim jaqsı.
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. Тү--- б-- ү---- а------- б------. Түсте біз үнемі асханаға барамыз. 0
Tü--- b-- ü---- a------- b------.Tüste biz ünemi asxanağa baramız.
Я шукаю месца працы. Ме- ж---- і---- ж-----. Мен жұмыс іздеп жүрмін. 0
Me- j---- i---- j-----.Men jumıs izdep jürmin.
Я ўжо год беспрацоўны. Жұ------ ж-------- б-- ж-- б----. Жұмыссыз жүргеніме бір жыл болды. 0
Ju------ j-------- b-- j-- b----.Jumıssız jürgenime bir jıl boldı.
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. Бұ- е--- ж---------- т-- к--. Бұл елде жұмыссыздар тым көп. 0
Bu- e--- j---------- t-- k--.Bul elde jumıssızdar tım köp.

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?