Размоўнік

be Праца   »   hu Munka

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [ötvenöt]

Munka

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Венгерская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? Mi a f-----------? Mi a foglalkozása? 0
Мой муж па прафесіі доктар. A f----- f----------- o----. A férjem foglalkozása orvos. 0
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Én f------- d-------- m--- á------. Én félnapot dolgozom, mint ápolónő. 0
Хутка мы выйдзем на пенсію. Ne------- k----- n--------. Nemsokára kapunk nyugdíjat. 0
Але падаткі высокія. De a- a--- m------. De az adók magasak. 0
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. És a b-------------- d----. És a betegbiztosítás drága. 0
Кім ты хочаш стаць? Mi a----- e------ l----? / M- s-------- l----? Mi akarsz egyszer lenni? / Mi szeretnél lenni? 0
Я жадаю стаць інжынерам. Mé---- s-------- l----. Mérnök szeretnék lenni. 0
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Az e-------- a----- t------. Az egyetemen akarok tanulni. 0
Я практыкант. Gy------- v-----. Gyakornok vagyok. 0
Я зарабляю няшмат. Ne- k------ s----. Nem keresek sokat. 0
Я праходжу практыку за мяжой. Kü------- c------- e-- s------ g----------. Külföldön csinálok egy szakmai gyakorlatot. 0
Гэта мой начальнік. Ő a f------. Ő a főnököm. 0
У мяне прыемныя калегі. Ke---- k-------- v-----. Kedves kollégáim vannak. 0
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. Dé---- m----- a- ü---- k------- m------. Délben mindig az üzemi konyhába megyünk. 0
Я шукаю месца працы. Ál---- k------. Állást keresek. 0
Я ўжо год беспрацоўны. Má- e-- é-- m----------- v-----. Már egy éve munkanélküli vagyok. 0
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. Eb--- a- o-------- t-- s-- m----------- v--. Ebben az országban túl sok munkanélküli van. 0

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?