Размоўнік

be Праца   »   th การทำงาน

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [ห้าสิบห้า]

hâ-sìp-hâ

การทำงาน

[gan-tam-ngan]

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Тайская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? คุ------------ ค--- / ค-? คุณทำอาชีพอะไร ครับ / คะ? 0
ko-------------------------------́koon-tam-a-chêep-à-rai-kráp-ká
Мой муж па прафесіі доктар. สา-----------------ะ สามีดิฉันเป็นแพทย์คะ 0
sa----------------------------́sǎ-mee-dì-chǎn-bhen-pæ̂t-ká
Я працую на паўстаўкі медсястрой. ดิ--------------------- ว----------------ง ดิฉันทำงานเป็นนางพยาบาล วันละสองสามชั่วโมง 0
di-------------------------------------------------------------------gdì-chǎn-tam-ngan-bhen-na-ngóp-ya-ban-wan-lá-sǎwng-sǎm-chûa-mong
Хутка мы выйдзем на пенсію. อี--------------------------ญ อีกไม่นานเราจะได้รับเงินบำนาญ 0
è-------------------------------------------nèek-mâi-nan-rao-jà-dâi-ráp-nger̶n-bam-nan
Але падаткі высокія. แต----------ก แต่ภาษีสูงมาก 0
dh---------------------kdhæ̀-pa-sěe-sǒong-mâk
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. แล--------------------ง และค่าประกันสุขภาพก็สูง 0
læ------------------------------------glǽ-kâp-rá-gan-sòok-pâp-gâw-sǒong
Кім ты хочаш стаць? หน- อ------------------? หนู อยากเป็นอะไรในอนาคต? 0
no------------------------------------tnǒo-à-yâk-bhen-à-rai-nai-à-na-kót
Я жадаю стаць інжынерам. ผม- / ห--- อ------------ร ผม♂ / หนู♀ อยากเป็นวิศวกร 0
po---------------------------------npǒm-nǒo-à-yâk-bhen-wít-wá-gawn
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. ผม- / ห--- อ------------------------ย ผม♂ / หนู♀ อยากศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย 0
po----------------------------------------------------ipǒm-nǒo-à-yâk-sèuk-sǎ-dhàw-têem-hǎ-wít-ya-lai
Я практыкант. ผม- / ด----- เ---------------ด ผม♂ / ดิฉัน♀ เป็นพนักงานฝึกหัด 0
po-----------------------------------------tpǒm-dì-chǎn-bhen-pá-nák-ngan-fèuk-hàt
Я зарабляю няшмат. ผม- / ด----- ม------------ก ผม♂ / ดิฉัน♀ มีรายได้ไม่มาก 0
po----------------------------------kpǒm-dì-chǎn-mee-rai-dâi-mâi-mâk
Я праходжу практыку за мяжой. ผม- / ด----- ฝ------------------ศ ผม♂ / ดิฉัน♀ ฝึกงานอยู่ต่างประเทศ 0
po-------------------------------------------------tpǒm-dì-chǎn-fèuk-ngan-à-yôo-dhàng-bhrà-tâyt
Гэта мой начальнік. นี-------------- ผ- / ด---น นี่คือหัวหน้าของ ผม / ดิฉัน 0
ne----------------------------------nnêe-keu-hǔa-nâk-ong-pǒm-dì-chǎn
У мяне прыемныя калегі. ผม / ด---- ม------------------ี ผม / ดิฉัน มีเพื่อนร่วมงานที่ดี 0
po------------------------------------------epǒm-dì-chǎn-mee-pêuan-rûam-ngan-têe-dee
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. เร------------------------------อ เราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเสมอ 0
ra-----------------------------------------------wrao-bhai-tan-kâo-tîang-têe-rong-a-hǎn-sǎy-maw
Я шукаю месца працы. ผม / ด---- ก-----------น ผม / ดิฉัน กำลังมองหางาน 0
po-----------------------------------npǒm-dì-chǎn-gam-lang-mawng-hǎ-ngan
Я ўжо год беспрацоўны. ผม / ด---- ว------------------ว ผม / ดิฉัน ว่างงานมาหนึ่งปีแล้ว 0
po------------------------------------------opǒm-dì-chǎn-wâng-ngan-ma-nèung-bhee-lǽo
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. ที----------------------------ก ที่ประเทศนี้มีคนว่างงานจำนวนมาก 0
te--------------------------------------------------ktêep-rá-tâyt-née-mee-kon-wâng-ngan-jam-nuan-mâk

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?