Размоўнік

be Праца   »   no Jobbe

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [femtifem]

Jobbe

Выберыце, як вы хочаце бачыць пераклад:   
Беларуская Нарвежская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? aaaaa H-a-jobber-d--- med? H-- j----- d--- m--- H-a j-b-e- d-r- m-d- -------------------- Hva jobber dere med? 0
Мой муж па прафесіі доктар. aaaaa Ma-nen mi--j-b--- --m-----. M----- m-- j----- s-- l---- M-n-e- m-n j-b-e- s-m l-g-. --------------------------- Mannen min jobber som lege. 0
Я працую на паўстаўкі медсястрой. aaaaa J-g jo---r--elt-d -om--y-epl--e-. J-- j----- d----- s-- s---------- J-g j-b-e- d-l-i- s-m s-k-p-e-e-. --------------------------------- Jeg jobber deltid som sykepleier. 0
Хутка мы выйдзем на пенсію. aaaaa S--rt-b--- v- -----on-rt. S---- b--- v- p---------- S-a-t b-i- v- p-n-j-n-r-. ------------------------- Snart blir vi pensjonert. 0
Але падаткі высокія. aaaaa M-- -ka-te-e -------. M-- s------- e- h---- M-n s-a-t-n- e- h-y-. --------------------- Men skattene er høye. 0
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. aaaaa O- ---s-for-ik-i-ge-----d--. O- h---------------- e- d--- O- h-l-e-o-s-k-i-g-n e- d-r- ---------------------------- Og helseforsikringen er dyr. 0
Кім ты хочаш стаць? aaaaa H-----r ---l-s- t------li? H-- h-- d- l--- t-- å b--- H-a h-r d- l-s- t-l å b-i- -------------------------- Hva har du lyst til å bli? 0
Я жадаю стаць інжынерам. aaaaa J-g vi- b-----g-n-ør. J-- v-- b-- i-------- J-g v-l b-i i-g-n-ø-. --------------------- Jeg vil bli ingeniør. 0
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. aaaaa Jeg vi- studer- ved -------it--et. J-- v-- s------ v-- u------------- J-g v-l s-u-e-e v-d u-i-e-s-t-t-t- ---------------------------------- Jeg vil studere ved universitetet. 0
Я практыкант. aaaaa J----- prakt-kan-. J-- e- p---------- J-g e- p-a-t-k-n-. ------------------ Jeg er praktikant. 0
Я зарабляю няшмат. aaaaa J-- --ene- -kk-----. J-- t----- i--- m--- J-g t-e-e- i-k- m-e- -------------------- Jeg tjener ikke mye. 0
Я праходжу практыку за мяжой. aaaaa Jeg---r-p-ak-is - ut-a--e-. J-- t-- p------ i u-------- J-g t-r p-a-s-s i u-l-n-e-. --------------------------- Jeg tar praksis i utlandet. 0
Гэта мой начальнік. aaaaa Det -r---e-------. D-- e- s----- m--- D-t e- s-e-e- m-n- ------------------ Det er sjefen min. 0
У мяне прыемныя калегі. aaaaa J-- --r -------ge k--l-gae-. J-- h-- h-------- k--------- J-g h-r h-g-e-i-e k-l-e-a-r- ---------------------------- Jeg har hyggelige kollegaer. 0
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. aaaaa Vi--pi-e--lu--j - k-nt---. V- s----- l---- i k------- V- s-i-e- l-n-j i k-n-i-a- -------------------------- Vi spiser lunsj i kantina. 0
Я шукаю месца працы. aaaaa J-g-s--er-j-b-. J-- s---- j---- J-g s-k-r j-b-. --------------- Jeg søker jobb. 0
Я ўжо год беспрацоўны. aaaaa J-g ----v--t a-be------i- i-et----. J-- h-- v--- a----------- i e-- å-- J-g h-r v-r- a-b-i-s-e-i- i e-t å-. ----------------------------------- Jeg har vært arbeidsledig i ett år. 0
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. aaaaa H-r i -andet e--de----r --n-- arbe---le-ige. H-- i l----- e- d-- f-- m---- a------------- H-r i l-n-e- e- d-t f-r m-n-e a-b-i-s-e-i-e- -------------------------------------------- Her i landet er det for mange arbeidsledige. 0

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?