Размоўнік

be Праца   »   el Εργασία

55 [пяцьдзесят пяць]

Праца

Праца

55 [πενήντα πέντε]

55 [penḗnta pénte]

Εργασία

[Ergasía]

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Грэчаская Гуляць Больш
Кім Вы працуеце? Τι δ------ κ-----; Τι δουλειά κάνετε; 0
Ti d------ k-----?Ti douleiá kánete?
Мой муж па прафесіі доктар. Ο ά----- μ-- ε---- γ------. Ο άντρας μου είναι γιατρός. 0
O á----- m-- e---- g------.O ántras mou eínai giatrós.
Я працую на паўстаўкі медсястрой. Εγ- δ------ λ---- ώ--- τ-- η---- ω- ν-------. Εγώ δουλεύω λίγες ώρες την ημέρα ως νοσοκόμα. 0
Eg- d------ l---- ṓ--- t-- ē---- ō- n-------.Egṓ douleúō líges ṓres tēn ēméra ōs nosokóma.
Хутка мы выйдзем на пенсію. Κο-------- ν- β----- σ- σ------. Κοντεύουμε να βγούμε σε σύνταξη. 0
Ko-------- n- b----- s- s------.Konteúoume na bgoúme se sýntaxē.
Але падаткі высокія. Αλ-- ο- φ---- ε---- υ-----. Αλλά οι φόροι είναι υψηλοί. 0
Al-- o- p----- e---- y------.Allá oi phóroi eínai ypsēloí.
І страхаванне на выпадак хваробы дарагое. Κα- η ι------ α------- ε---- δ-------. Και η ιατρική ασφάλεια είναι δαπανηρή. 0
Ka- ē i------ a-------- e---- d-------.Kai ē iatrikḗ aspháleia eínai dapanērḗ.
Кім ты хочаш стаць? Τι θ----- ν- γ----- ό--- μ---------; Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις; 0
Ti t------ n- g----- ó--- m---------?Ti théleis na gíneis ótan megalṓseis?
Я жадаю стаць інжынерам. Θα ή---- ν- γ--- μ--------. Θα ήθελα να γίνω μηχανικός. 0
Th- ḗ----- n- g--- m---------.Tha ḗthela na gínō mēchanikós.
Я жадаю вучыцца ва універсітэце. Θέ-- ν- σ------- σ-- π-----------. Θέλω να σπουδάσω στο πανεπιστήμιο. 0
Th--- n- s------- s-- p-----------.Thélō na spoudásō sto panepistḗmio.
Я практыкант. Κά-- τ-- π------- μ--. Κάνω την πρακτική μου. 0
Ká-- t-- p------- m--.Kánō tēn praktikḗ mou.
Я зарабляю няшмат. Δε- β---- π----. Δεν βγάζω πολλά. 0
De- b---- p----.Den bgázō pollá.
Я праходжу практыку за мяжой. Κά-- μ-- π------- σ-- ε--------. Κάνω μία πρακτική στο εξωτερικό. 0
Ká-- m-- p------- s-- e--------.Kánō mía praktikḗ sto exōterikó.
Гэта мой начальнік. Αυ--- ε---- τ- α------- μ--. Αυτός είναι το αφεντικό μου. 0
Au--- e---- t- a-------- m--.Autós eínai to aphentikó mou.
У мяне прыемныя калегі. Έχ- κ----- σ----------. Έχω καλούς συναδέλφους. 0
Éc-- k----- s-----------.Échō kaloús synadélphous.
У абед мы заўсёды ходзім у сталоўку. Το μ------- π--------- π---- σ--- κ------. Το μεσημέρι πηγαίνουμε πάντα στην καντίνα. 0
To m------- p--------- p---- s--- k------.To mesēméri pēgaínoume pánta stēn kantína.
Я шукаю месца працы. Ψά--- γ-- δ------. Ψάχνω για δουλειά. 0
Ps----- g-- d------.Psáchnō gia douleiá.
Я ўжо год беспрацоўны. Εί--- ή-- έ-- χ---- ά------. Είμαι ήδη ένα χρόνο άνεργος. 0
Eí--- ḗ-- é-- c----- á------.Eímai ḗdē éna chróno ánergos.
У гэтай краіне занадта шмат беспрацоўных. Σε α--- τ- χ--- υ------- υ--------- π----- ά------. Σε αυτή τη χώρα υπάρχουν υπερβολικά πολλοί άνεργοι. 0
Se a--- t- c---- y-------- y--------- p----- á------.Se autḗ tē chṓra ypárchoun yperboliká polloí ánergoi.

Памяці патрэбна мова

Большасць людзей памятае свой першы дзень у школе. Але яны не памятаюць таго, што было раней. Мы амаль што нічога не памятаем аб сваіх першых гадах жыцця. Але чаму гэта так? Чаму мы амаль што не памятаем тое, што мы перажылі, калі былі маленькімі дзецьмі? Прычына гэтага ў нашай памяці. Мова і памяць развіваюцца прыкладна адначасова. І для таго, как запомніць нешта, чалавеку патрэбная мова. Гэта значыць, што ён павінен мець словы для таго, што ён перажыў. Вучоныя праводзілі розныя тэсты з дзецьмі. Пры гэтым яны зрабілі цікавае адкрыццё. Як толькі дзеці пачынаюць размаўляць, яны забываюць тое, што з імі было дагэтага. Такім чынам, пачатак мовы для іх з'яўляецца пачаткам успамінаў. У першыя тры гады жыцця дзеці вучацца шматлікім рэчам. Кожны дзень яны пазнаюць нешта новае. У такім узросце яны набываюць вельмі важны вопыт. Тым не менш, усё гэта прападае. Псіхолагі называюць гэты феномен ‘дзіцячая амнезія’ У памяці застаюцца толькі тыя рэчы, якія дзеці могуць назваць. Асабістыя ўспаміны захоўвае аўтабіяграфічная памяць. Яна функцыянуе, як дзённік. У ёй захоўваецца ўсё тое, што нам важна. Тым самым аўтабіяграфічная памяць фарміруе таксама нашую індывідуальнасць. Але яе развіццё залежыць ад вывучэння роднай мовы. І толькі з дапамогай мовы мы можам актывіраваць нашую памяць. Рэчы, якія мы пазналі, калі былі дзецьмі, канешне, не зніклі. Яны ўсе захованы ў нашым мозгу. Але мы больш не маем доступу да іх - сапраўды шкада, так?