Размоўнік

be На прыродзе   »   ca Al camp

26 [дваццаць шэсць]

На прыродзе

На прыродзе

26 [vint-i-sis]

Al camp

Вы можаце націскаць на кожны прабел, каб убачыць тэкст або:   
Беларуская Каталонская Гуляць Больш
Ты бачыш там вежу? Ve-- a--- l- t----? Veus allà la torre? 0
Ты бачыш там гару? Ve-- a--- l- m-------? Veus allà la muntanya? 0
Ты бачыш там вёску? Ve-- a--- e- p----? Veus allà el poble? 0
Ты бачыш там раку? Ve-- a--- e- r--? Veus allà el riu? 0
Ты бачыш там мост? Ve-- a--- e- p---? Veus allà el pont? 0
Ты бачыш там возера? Ve-- a--- e- l---? Veus allà el llac? 0
Мне падабаецца тая птушка. M’------ a----- o----. M’agrada aquell ocell. 0
Мне падабаецца тое дрэва. M’------ a----- a----. M’agrada aquell arbre. 0
Мне падабаецца гэты камень. M’------ a------ p----. M’agrada aquesta pedra. 0
Мне падабаецца той парк. M’------ a----- p---. M’agrada aquell parc. 0
Мне падабаецца той сад. M’------ a----- j----. M’agrada aquell jardí. 0
Мне падабаецца гэтая кветка. M’------ a------ f---. M’agrada aquesta flor. 0
Па-мойму, гэта міла. Ho t---- b----. Ho trobo bonic. 0
Мне здаецца гэта цікавым. Em s----- i----------. Em sembla interessant. 0
Па-мойму, гэта цудоўна. Ho t---- m---------. Ho trobo meravellós. 0
Я думаю, гэта брыдка. Em s----- l----. Em sembla lleig. 0
Я знаходжу гэта нудным. Em s----- a------. Em sembla avorrit. 0
Па-мойму, гэта жахліва. Em s----- h-------. Em sembla horrible. 0

Мовы і прыказкі

У кожнай мове ёсць прыказкі. Таму прыказкі з'яўляюцца важнай часткай нацыянальнай ідэнтычнасці. У прыказках раскрываюцца каштоўнасці і нормы краіны. Іх форма ўсім вядомая і зафіксаваная, г. зн. нязменная. Ўсе прыказкі кароткія і выразныя. Часта ў іх выкарыстоўваюцца метафары. Многія прыказкі таксама маюць паэтычную структуру. Большая частка прыказак дае нам парады або правілы паводзінаў. Але некаторыя прыказкі змяшчаюць выразную крытыку. Таксама ў прыказках часта ўжываюцца стэрэатыпы. Таму яны могуць быць аб умоўных тыповых рысах іншых краін або народаў. Прыказкі маюць доўгую традыцыю. Ужо Арыстоцель хваліў іх і называў сціслымі філасоўскімі творамі. У рыторыцы і літаратуры яны з'яўляюцца важным стылістычным сродкам. Іх асаблівасць у тым, што яны заўжды застаюцца актуальнымі. У лінгвістыцы імі займаецца асобная дысцыпліна. Многія прыказкі існуюць у некалькіх мовах. Пры гэтым яны могуць быць падобныя па лексічнаму складу. Тады людзі, якія гавораць на розных мовах, ужываюць аднолькавыя словы. Bellende Hunde beißen nicht, Perro que ladra no muerde. (ням.-ісп.) Другія прыказкі падобны адна на адну ў семантыцы. Гэта значыць, аднолькавы змест перадаецца іншымі словамі. Appeler un chat un chat, Dire pane al pane e vino al vino. (фр.-іт.) Так прыказкі дапамагаюць нам зразумець іншыя народы і культуры. Самыя цікавыя прыказкі тыя, што можна знайсці па ўсім свеце. Яны аб ‘важных’ тэмах чалавечага жыцця. Гэтыя прыказкі распавядаюць аб вопыце ўсяго чалавецтва. Яны дэманструюць, што мы ўсе падобныя ў незалежнасці ад таго, на якой мовемы размаўляем.